บ้านเห็ด

บรรยากาศคึกคัก เหล่าดาราหนุ่มหน้ามันผมเนี้ยบที่มียอดผู้ติดตามสูงๆ มารวมตัวกันเต็มไปหมด

ถึงช่วงสั่งอาหาร ในบรรดาแขกรับเชิญทั้งหมด หลี่ชางเฟิงที่มีชื่อเสียงและสถานะสูงสุดเอ่ยก่อนเลยว่า “อาจารย์หวง ผมอยากกินหมูสามรส!”

“ผมขอสั่งไส้ใหญ่เก้าชั้นละกัน” ดาราหนุ่มยอดนิยมที่มีสถานะรองลงมา อู๋เชียนพูดต่อ “อยู่ที่คาบสมุทรนานไปหน่อย นานมากแล้วไม่ได้กินอาหารบ้านๆ ของตัวเอง”

แขกรับเชิญที่เหลือล้วนเป็นเด็กฝึกหัดที่ไม่ค่อยมีชื่อเสียง จึงไม่กล้ายื่นข้อเรียกร้องต่อหน้ารุ่นใหญ่ เอาแต่พูดว่า ‘เอาอะไรก็ได้’ ‘ผมกินได้หมด’

ตัวของลวี่หมิง มีกลิ่นแอลกอฮอล์อ่อนๆ เดิมทีเปลือกตาหนักอึ้งเอนพิงเก้าอี้พักตาอยู่ แต่เสียงเอะอะจากรอบด้านทำให้เขาสะดุ้งตื่น รู้สึกได้ว่ามีคนข้างๆ ดันให้เขารับลูกสนทนา ลวี่หมิงเลยจำต้องไหลไปตามเรื่อง พูดขึ้นว่า:

“ผมขอถั่วแขกผัดมะเขือยาวได้ไหม?”

คนรอบข้างหันขวับมามองพร้อมกัน พูดคำว่า ‘ถั่ว’ ต่อหน้าอาจารย์หวงเนี่ย ไม่อยากมีชีวิตแล้วหรือไง!

ต่อให้เมื่อไม่นานมานี้คุณจะเป็นไอดอลคลื่นลูกใหม่ที่กำลังพุ่งแรงในวงการบันเทิงจีน แต่นั่นมันเมื่อก่อน ตอนนี้กระแสคุณแทบจะดับวูบจนบ้านทรุดแล้ว ยังคิดว่าตัวเองเป็นท็อปสตาร์อยู่อีกเหรอ?

อาจารย์หวงที่นั่งอยู่ตำแหน่งประธานสีหน้าไม่พอใจ แม้รอบๆ จะมีมุมกล้องไลฟ์สดถ่ายอยู่เต็มไปหมด เขาก็ไม่ปิดบังท่าทีของรุ่นใหญ่ ยกมาดข่มทันทีว่า:

“ผมพูดกันตามตรงนะ พวกคุณมากันเป็นพรวน ผมก็ไม่ได้รู้สึกอะไร เพราะผมกับพวกคุณไม่ค่อยคุ้นเคยกัน ผมไม่จำเป็นต้องฝืนคุยกับคนที่ไม่คุ้นเคย พวกคุณเข้ามาทักผม ผมก็เลยไม่ได้ต้อนรับอะไรนัก โดยเฉพาะอย่างยิ่ง พวกคุณยังจะสั่งอาหารกันเต็มโต๊ะแบบนี้ จะให้คนแก่ๆ อย่างผมเหนื่อยตายหรือไง…”

คำพูดของอาจารย์หวงทำเอาทุกคนที่อยู่ตรงนั้นสีหน้าเปลี่ยนไป

แม้แต่คอมเมนต์บนไลฟ์ก็ถาโถมมาแน่นเอี๊ยดในชั่วพริบตา

【อาจารย์หวงนี่ดูคนแล้วค่อยเสิร์ฟชัดๆ】

【แบบนี้ออกจะไม่ให้เกียรติแขกรับเชิญไปหน่อยไหม?】

【ก็พวกไอดอลกระแสที่นอกจากหน้าตาก็ไม่มีอะไรเด่น อาจารย์หวงระดับนี้อุตส่าห์ให้เข้ากล้องก็บุญแล้ว จะเอาอะไรอีก?】

【น่าจะเพราะไอ้คนที่ดับแล้วอย่างหมิงเป็นฝ่ายเอ่ยถั่วก่อน เลยทำให้อาจารย์หวงไม่พอใจ】

【รู้จักคำว่าไอคิวอีคิวบ้างไหมล่ะ！】

【อุบัติเหตุไลฟ์ครั้งนั้น ทำให้อาจารย์หวงมีปมในใจไปทั้งชีวิต ถ้าเป็นเพื่อนร่วมวงการระดับเดียวกันหยิบมาแซวบ้างก็ยังพอว่า แต่นี่เจ้าท็อปสตาร์บ้านทรุดยังจะมาขอเข้าเฟรมอีกเหรอ?】

【ถั่วแขกผัดมะเขือยาวก็อาหารบ้านๆ นี่นา เขาก็ไม่ได้พูดคำว่า ‘ถั่วพิษ’ ตรงๆ จะต้องอ่อนไหวขนาดนั้นเลยเหรอ?】

【รู้อะไรไหม ตั้งแต่เหตุการณ์ถั่วพิษเกิดขึ้น ‘ถั่วพิษ’ ก็กลายเป็นจุดอ่อนของอาจารย์หวงไปแล้ว!】

【พี่ชายโดนไอ้พวกสุนัขประจบทำซวยไปหมด!】

【หมิงที่ดับแล้วก่อเรื่อง แขกรับเชิญโดนหางเลขกันถ้วนหน้า ไอ้ตัวซวย!】

【ถ้ามีอีคิวกว่านี้ ก็คงไม่พูดแบบนั้นกับเจิ้งเจี่ยหรอก เพิ่งดูแชตจบ ขนลุกซู่…】

【#เจิ้งกับหมิงเลิกกัน# มีความคืบหน้าอีกไหม?】

【สตูดิโอของเจิ้งเจี่ยเพิ่งปล่อยสกรีนช็อตแชตอีกจำนวนมาก ใครยังไม่ได้กินข่าวนี้รีบไปดู ดูจบแล้วจะเข้าใจเลยว่าทำไมทั้งเน็ตถึงอยากให้เลียหมิงไปตายซะ!】

【……】

อู๋เชียนชี้ไปที่ลวี่หมิง “อายุน้อย แขนขาก็ครบ อยากกินอะไรก็ทำเองไม่ได้หรือไง?”

“นั่นสิล่ะ อาจารย์หวงทำกับข้าวให้ทุกคนก็ยุ่งพอแล้ว นายจะมีจิตสำนึกหน่อยได้ไหม คิดเผื่ออาจารย์หวงบ้าง สั่งซะเยอะ อาจารย์หวงคนเดียวจะทำทันเหรอ?” หลี่ชางเฟิงตำหนิไม่ไว้หน้า “ไม่รู้จักเห็นใจอาจารย์หวงบ้างหรือไง?”

เหล่าไอดอลหน้าใหม่พากันสมทบเสียงประณาม:

“ขอโทษอาจารย์หวงเดี๋ยวนี้!”

“ใครๆ ก็รู้ว่านายเอ่ยเรื่องถั่วเพราะอยากเข้ากล้องใช่ไหม?”

“อาจารย์หวงเป็นคนใจกว้างมาตลอด นายกล้าทำให้อาจารย์หวงโกรธได้ยังไงขนาดนี้!”

“นายทำแบบนี้ตอบแทนบุญคุณที่อาจารย์หวงดูแลนายได้ลงคอเหรอ?”

“อาจารย์หวง ผมโตมากับละครของท่านเลยครับ ท่านพักเถอะ เดี๋ยวพวกเราทำกับข้าวเสร็จค่อยเรียกท่าน”

แม้เมื่อไม่นานมานี้ ลวี่หมิงจะยังเป็นท็อปสตาร์ที่พวกเขาทำได้แค่มองอย่างนับถือ แต่ตอนนี้ข่าวเสียๆ หายๆ เกี่ยวกับเขาบนเน็ตโผล่มาไม่หยุด เมื่อเผชิญกับกระแสมหาศาลขนาดนี้ ใครจะไปสนว่าท็อปไม่ท็อป ข้างนอกมีคนจ้องอยู่ตั้งมากมาย ฉวยโอกาสเก็บเกี่ยวกระแสร้อนๆ สักหน่อยก็ดีจะตาย!

ลวี่หมิง: “ผมหัวเราะนะ!”

หลี่ชางเฟิง: ?

อู๋เชียน: ?

“นายหัวเราะอะไร?” สองคนพูดพร้อมกัน

“ผมหัวเราะที่ทุกคนช่างฝืนยิ้มอย่างกตัญญูจริงๆ หน้าบานตากระพริบอย่างกตัญญู ปากก็พร่ำอย่างกตัญญู ทั้งห้องหัวเราะอย่างกตัญญู!” ท่ามกลางสายตางงงวยของทุกคน ลวี่หมิงพูดขึ้นมาว่า: “พวกคุณนี่กตัญญูจนแข็งแกร่งเลยนะ!”

“ขอถามเสียมารยาทหน่อย ปกติอยู่บ้าน พวกคุณคงกตัญญูต่อพ่อแม่ยิ่งกว่าตอนนี้อีกใช่ไหม?”

สีหน้าของทุกคนในที่นั้นพากันค้าง!

อ้อ ที่แท้เป็น ‘กตัญญู’ แบบนี้นี่เอง!

【???】

【หมิงที่ดับแล้วเพี้ยนไปแล้วมั้ง!】

【ถึงกับกล้าต่อกรกับเฟิงเฟิง? อย่าว่าแต่ว่าตอนนี้ลวี่หมิงบ้านทรุดเลย ต่อให้ไม่ทรุด ผู้ชายที่ดังได้เพราะแฟนเก่าเลี้ยงอย่างกินเกาะผู้หญิง ก็ไม่มีสิทธิมาเทียบกับเฟิงเฟิงที่เป็นสายความสามารถหรอก!】

【ประโยคเดียวทำให้ดาราทุกคนในที่นั้นโกรธ เกินไป!】

【ดูท่าทางเขาคงรู้ว่าตัวเองคงเอาตัวรอดในวงการบันเทิงได้อีกไม่นาน เลยบ้าระห่ำเต็มที่ ตั้งใจจะเอาคืนสังคมก่อนรีไทร์สิท่า】

【ถ้าจะพูดงี้ งั้นฉันไม่ง่วงแล้วล่ะ!】

【เอาความเห็นคนดูทั่วไปนะ รอบนี้ไม่ใช่ความผิดของเลียหมิงชัดๆ แต่เป็นอีกสองท็อปสตาร์ที่ฉวยโอกาสเอาเขามาเหยียบกินกระแสต่างหาก แต่เดิมก็เป็นรายการทำอาหารเลี้ยงแขกรับเชิญ เขาสั่งอาหารตามขั้นตอนมันผิดตรงไหน? อาจารย์หวงทำเสียมารยาท นายไม่ไปตำหนิอาจารย์หวง กลับไปโกรธใส่เลียหมิงทำไม?】

【แฟนคลับหมิงที่ดับแล้ว จะใจเย็นลงหน่อยได้ไหม!】

【อะไรคือทั้งห้องหัวเราะกตัญญูล่ะ? คำกวนๆ นี่ลื่นเหมือนกลอนสดเลย เมื่อก่อนไฉนเราไม่รู้ว่าไอ้หมิงที่ดับแล้วมันดุได้ขนาดนี้?】

【หรือว่าเขามีพรสวรรค์ด้านนี้?】

【ถ้าแข็งขนาดนี้ตั้งแต่แรก คงไม่ถึงขั้นเลียฉู่อวี่ซวินจนหมดตัวหรอกมั้ง?】

【@ไม่ใช่ฉู่อวี่ซวิน มาดูแฟนเก่าของเธอเร็ว!】

【……】

แฟนคลับไอดอลทั้งหลายโมโหกันถ้วนหน้า แต่ชาวเน็ตสายเสพดราม่ากลับตื่นเต้นสุดๆ พวกเขาไม่คิดมาก่อนเลยว่าบ้านเห็ดตอนนี้จะเผ็ดเด็ดถึงเพียงนี้

หลี่ชางเฟิงถลึงตา: “นาย! พูด! อะ! ไร!”

แม่มเอ๊ย บ้านเห็ดกำลังไลฟ์ทั่วเน็ต ท็อปสตาร์บ้านทรุดแบบเขา กล้าขึ้นมาหักหน้าตัวเองต่อสาธารณะได้ยังไง!

บนใบหน้าหวานๆ ของอู๋เชียนฉายแววโกรธ อาจเพราะไปอยู่ที่คาบสมุทรนานเกินไป ทำให้ตอนนี้ภาษาบ้านเกิดดูจะติดขัดหน่อย: “ทำไมนายเป็นคนไม่มีมารยานขนาดนี้ล่ะ!”

“หรือที่ฉันพูดมันไม่ถูก? อาหารเต็มโต๊ะนี่ฉันคนเดียวสั่งหมดเลยรึ? แถมคนจับมีดคืออาจารย์หวง เชฟเทพแห่งวงการบันเทิงจีน ฉันมีกี่กระเพาะกัน ถึงกล้าบ้าระห่ำแบบนั้น?”

อาจารย์หวงที่ยืนดูละครอยู่ข้างๆ ขมวดคิ้วทันที

ไอ้หมิงที่ดับแล้วนี่จะประชดอะไรฉันอีก?!

ทุกคนโดนลวี่หมิงแฉเข้าให้ สีหน้าก็เลยกระอักกระอ่วนขึ้นมาทันที

ลวี่หมิงชี้ไปที่อู๋เชียน พูดฉะทันควัน: “ผมว่าด้านทำอาหาร นายดูโปรกว่าอาจารย์หวงอีกนะ!”

อู๋เชียน: “?!”

“ผมจะไปเทียบกับอาจารย์หวงได้ยังไงล่ะ ผมทำอาหารไม่เป็นสักนิด”

“ดูคำพูดนายนั่นสิ ผมว่าเรื่องปัดความรับผิดชอบนายนี่สุดยอดเลยนะ เมื่อตะกี้ผมยังไม่ทันตั้งตัวด้วยซ้ำ เพื่อนเอ๊ย นายแทบจะตอบสนองโดยสัญชาตญาณ ปัดความผิดเสร็จในหนึ่งวินาที!”

“เอาตามตรงนะ มองไปทั้งโลก ตั้งแต่พ่อครัวอาวุโสสามสิบปี ไปจนถึงเชฟมิชลินผู้มีพรสวรรค์ สะสมมาหลายสิบปี ยังสู้ประสบการณ์ของนายไม่ได้เลย!”

อู๋เชียน: “!!!”

เอาดี!

แม่มเอ๊ย กูทุ่มเงินมหาศาลไปฝึกท่าเด็ดร้องเต้นอยู่ฝั่งคาบสมุทรตั้งนาน ก็ยังไม่เคยเจอปัญหาแบบนี้เลยเว้ย!

เผชิญกับมุกประชดกัดเบาๆ ของลวี่หมิง พี่เชียนผู้รักศักดิ์ศรีกลับถึงกับไปไม่เป็น สวนกลับสักคำก็พูดไม่ออก ทั้งยังโมโหจนตัวเย็นเฉียบอยู่ตรงนั้น ถึงขั้นตัวสั่น!

“ลวี่หมิง นี่กำลังไลฟ์อยู่นะ! ต่อให้เราไม่ใช่เพื่อนกัน แต่ก็เป็นเพื่อนร่วมงานทำรายการใต้ชายคาเดียวกัน นายพูดแบบนี้มันไม่ค่อยให้เกียรติคนอื่นเลย!” หลี่ชางเฟิงทำหน้าตึงพูดว่า “ในฐานะคนสาธารณะ ฉันจำเป็นต้องเตือนให้นายสำรวมท่าทีการพูดของตัวเอง!”

ลวี่หมิงทำหน้าดูแคลน “หมามันเห่า ฉันก็รู้ว่ามันอาจหิว แต่นายเอ๊ย พอเป็นนายมาเห่าเข้า ฉันนี่สิถึงกับทำตัวไม่ถูกเลยนะ…”

หลี่ชางเฟิง: “?!”

แข็งแล้ว!

กำปั้นของหลี่ชางเฟิง เกร็งแน่น!

บรรยากาศในที่เกิดเหตุพลันเงียบกริบอย่างกับความตาย

หลี่ชางเฟิงกับอู๋เชียน คนหนึ่งเป็นตัวเต็งที่มีหวังไต่ขึ้นสู่แถวหน้าของสี่เส้าหนุ่มในปีนี้ อีกคนเป็นหนึ่งในสี่หนุ่มคืนถิ่นที่เพิ่งกลับจากบอยแบนด์ท็อประดับคาบสมุทร XO แม้เพิ่งคัมแบ็กสู่วงการบันเทิงจีนไม่นาน แต่อู๋เชียน ชื่อนี้ดังสนั่นวงการแฟนคลับ อนาคตขึ้นท็อปสตาร์แทบจะเป็นเรื่องแน่นอนอยู่แล้ว

ทุกคนต่างทำหน้าตกตะลึงมองลวี่หมิง เขาเป็นแค่นักแสดงกระแสแผ่ว จะบังอาจไปพูดกับสองซุปตาร์แบบนี้ได้ยังไง!

ทีมผู้กำกับที่กำลังดูตัวเลขหลังบ้านอยู่ถึงกับอึ้งไป

ทำวาไรตี้ก็หวังให้เกิดโมเมนต์รายการเยอะๆ เป็นธรรมดา

แต่…

ขอบเขตมันเกินไปหน่อยไหมเนี่ย!

เห็นสองหนุ่มฮอตถูกลวี่หมิงด่าจนลงจากเวทีไม่สวย แถมแฟนคลับสองฝ่ายยังระเบิดอารมณ์ฟาดฟันกันในห้องไลฟ์สด ทีมผู้กำกับรีบตะโกนใส่หูฟัง เรียกให้อาจารย์เหอที่ยืนกินแตงโมดูดราม่าอยู่ไกลๆ เข้ามาช่วยเคลียร์

……

“เอาล่ะๆ ผู้มาเยือนก็คือแขก อาจารย์หวงก็แค่พูดเล่น จะไม่ทำอาหารให้ทุกคนจริงๆ ได้ยังไง” อาจารย์เหอรีบวิ่งเข้ามา พร้อมส่งสายตาไปทางอาจารย์หวงที่กำลังหน้าดำคร่ำเครียดอยู่

อาจารย์หวงทำหน้าไม่ค่อยเต็มใจ “เมนูดังอย่างไส้ใหญ่เก้าชั้น ขั้นตอนยุ่งยากมาก เวลาก็ไม่เช้าแล้ว ให้ฉันทำคนเดียวคงไม่เสร็จหรอก ให้เสี่ยวหมิงมาช่วยเป็นลูกมือหน่อย”

เป็นลูกมือก็เอาเถอะ อย่างน้อยก็ยังดีกว่านั่งอยู่กับพวกที่อยากกินกระแสด่าตัวเอง

เขาหยิบขวดเหล้าขาวที่รายการเป็นสปอนเซอร์บนโต๊ะขึ้นมา แล้วตามอาจารย์หวงเข้าครัวไปลงมือ

ทว่าไม่ทันคาดคิด อาจารย์หวงกลับไม่มีท่าทีจะลงมือทำจริง เตรียมวัตถุดิบเสร็จก็ทำท่าจะเดินหนี

ลวี่หมิงชะงัก “อาจารย์หวง ไม่ใช่ว่าผมจะมาช่วยเป็นลูกมือเหรอ คุณจะไปไหน?”

“สองวันนี้ฉันเจ็บเอว ยืนนานๆ ไม่ไหว แถมฉันก็เป็นคนแก่ จะไปรู้รสนิยมคนหนุ่มสาวอย่างพวกเธอได้ยังไง” อาจารย์หวงพูดหน้าตาเฉย “ตอนนี้อาชีพการงานเธอกำลังอยู่ช่วงสำคัญ คนหนุ่มต้องคว้าโอกาส ฝึกฝนตัวเองให้มากๆ!”

“ทุกวันนี้คนหนุ่มๆ น่ะ ใจร้อนกันเกินไป…”

อาจารย์หวงทำหน้าสั่งสอนอย่างเคร่งขรึม อบรมเขาในทันที

ลวี่หมิงจะไม่รู้ได้ยังไงว่าเฒ่าคนนี้จะชิ่งงานให้ตัวเองทำแทน

เขาหยิบเก้าอี้จากมุมห้องมาวางให้ทันที “อาจารย์หวง นั่งผัดก็ได้ครับ!”

สีหน้าอาจารย์หวงบึ้งตึงลงทันตา

ฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องใช่ไหม?!

นี่มันปัญหาว่าจะยืนหรือจะนั่งเหรอ!

“ฉันนั่งเดี๋ยวโดนน้ำมันกระเด็น!”

“ไม่เป็นไรครับอาจารย์ เดี๋ยวผมยืนบังให้!”

“ฉันสูดควันน้ำมันแล้วไอง่าย ฉันแก่ขนาดนี้แล้ว ถ้าสูดเอาสารพิษเข้าไปเกิดป่วยหนักขึ้นมา เธอจะรับผิดชอบไหวเหรอ?” อาจารย์หวงเริ่มหงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัด

ลวี่หมิงครุ่นคิดอยู่ 3 วินาที แล้วจู่ๆ ก็พูดว่า “ไม่นึกมาก่อนเลย”

“ไม่นึกมาก่อนอะไร?”

“ไม่นึกว่าอาจารย์หวงจะบอบบางขนาดนี้ แก่ป่านนี้แล้วยังทำตัวเหมือนหวังฮ่าวเลย”

“หวังฮ่าว คือใคร?” อาจารย์หวงงง

“อ๋อ เพื่อนร่วมชั้นสมัยมัธยมของผม ครอบครัวพ่อแม่หย่าร้างมาตั้งแต่เด็ก เห็นแก่ตัว ชอบทำร้ายเพื่อน รังแกคนอ่อนแอ จะเรียกว่าเลวสารพัดก็ได้ อย่าคิดว่าเวลาเขาข่มคนอวดเก่งแล้วดูเท่ วันหนึ่งนิ้วแค่ถากเป็นแผลนิดเดียวก็โวยวายว่าตัวเองจะตายแล้ว!”

“ทั้งห้องต้องไปส่งเขาถึงห้องพยาบาล คุณหมอบอกว่าโชคดีที่มาทันนะ ถ้าช้ากว่านี้อีกหน่อย แผลมันก็จะหายเองแล้ว…”

“ไม่กี่วันก่อนฉันเห็นเพื่อนคุยกันในกลุ่ม บอกว่าเขาตายก่อนวัยอันควรแล้ว!”

อาจารย์หวง: “……”

ใครมันอยากฟังเรื่องไร้สาระที่ไหนของแกกันล่ะ!

เดี๋ยว… ไอ้เด็กนี่กำลังด่าแทงใจฉันอยู่ใช่ไหม!

“หมายความว่านายบอกว่าคนเลวมักอายุสั้นงั้นเหรอ?”

“ไม่ใช่ ผมหมายความว่า คนที่ชีวิตไร้ค่า ชอบทำตัวโอเว่อร์!”

“คนเลว ก็แค่ชอบทำตัวเวอร์!”

อาจารย์หวง: “?!”

เขาถึงกับสงสัยว่าหูตัวเองมีปัญหาหรือเปล่า

จ้องลวี่หมิง เงียบไปครู่หนึ่ง แล้วอาจารย์หวงก็หัวเราะลั่นออกมา

บ้าไปแล้ว เจ้าไม้ประดับตรงหน้านี่โดนดราม่าถล่มบ้านแตกมาพักใหญ่ กดดันจนสติพลิกแน่ๆ!

“หนุ่มน้อย เอาเถอะ รีบๆ สนุกกับช่วงเวลาสุดท้ายของนายในวงการบันเทิงจีนซะ!” อาจารย์หวงพูดเย็นชา แล้วก็ล้มตัวนอนไปบนเตียงอุ่นในห้องข้างๆ

ลวี่หมิงเห็นว่าตาแก่นี่ดันทิ้งงานยุ่งเหยิงไว้ให้ตัวเอง แน่นอนว่าเขาก็ไม่คิดจะไปทำกับข้าวเอาใจพวกข้างนอกที่อยากเหยียบซ้ำกินกระแสด่าตัวเองอยู่แล้ว

เขาแกะขวดเหล้าขาวที่แอบหยิบมาจากข้างนอก แล้วกระดกหนึ่งอึก

น้ำสีใสที่เผ็ดร้อนและกลิ่นฉุนไหลลงคอเข้าสู่ท้อง ความร้อนวาบที่หน้าอกทำให้ลวี่หมิง รู้สึกเหมือนตัวเองกลืนก้อนเหล็กแดงๆ เข้าไป…

[ติง! ตรวจพบว่าผู้ถือครองกำลังดื่ม ‘เหล้าเหล่าผู้ใหญ่บ้าน’ ค่าออร่า +1!]

ลวี่หมิงไม่พูดอะไร กระดกเหล้าขาวหนักๆ อีกคำ

[ติง! ตรวจพบว่าผู้ถือครองกำลังดื่ม ‘เหล้าเหล่าผู้ใหญ่บ้าน’ ค่าพละกำลัง +1!]

[ติง! ตรวจพบว่าผู้ถือครองกำลังดื่มสุรา พื้นฐานการร้องเพลง +10!]

[พื้นฐานการร้องเพลง เลื่อนขั้น: Lv3!]

[ตรวจพบผู้ถือครองเข้าสู่สภาวะมึนเมาเล็กน้อย เปิดใช้งานการสุ่มรับความสามารถ]

[ได้รับความสามารถ: ให้โลกสัมผัสความเจ็บปวด!]

ลวี่หมิงสะดุ้งเล็กน้อย

ระบบเพิ่มความชำนาญตอนเมานี่แหละ คือระบบพิเศษที่ผูกติดกับตัวเขาหลังข้ามมิติ ถึงจะแปลกประหลาด แต่ภายใต้การช่วยเหลือของระบบ เขาก็พัฒนาฝีมือเร็วผิดมนุษย์

จากที่เขาเข้าใจ ระบบจะแบ่งความสามารถพื้นฐานต่างๆ เป็นระดับ LV1 ถึง LV5 พอสะสมค่าชำนาญถึงก็เลื่อนระดับได้ พื้นฐานการร้องเพลงระดับ LV3 นี่ เทียบชั้นกับครูผู้สอนในรายการประกวดร้องเพลงส่วนใหญ่แล้ว ระดับนี้แม้ยังสู้รุ่นใหญ่ที่ผ่านกาลเวลาไม่ได้ แต่ในบรรดานักร้องรุ่นใหม่ก็ถือว่าอยู่กลุ่มหัวกะทิชัดๆ

สิ่งที่ทำให้ลวี่หมิงแปลกใจจริงๆ คือการสุ่มรางวัลที่ถูกกระตุ้นขึ้นหลังเข้าสู่ภาวะมึนเมาเล็กน้อย

นี่เป็นครั้งแรกตั้งแต่ข้ามมิติมา!

ลวี่หมิงหยุดมือ รีบเปิดดูทันที

[ให้โลกสัมผัสความเจ็บปวด]: ทำให้ผู้อื่นรับรู้อารมณ์ของคุณและเชื่อมโยงด้วยได้อย่างมหาศาล

โอ้โห?!

ของดีนี่หว่า!

ขอบเขตการใช้งานของสกิลนี่กว้างใช้ได้เลย…

ลวี่หมิงดีใจอยู่ในใจ กระดกเหล้าเพิ่มเข้าไปอีกสองคำ พอแอลกอฮอล์เริ่มทำงาน เขากะพริบตาถี่ขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ปฏิกิริยาก็เริ่มเชื่องช้าลง…

เดิมทีเขาไม่คิดจะทำอาหารให้พวกข้างนอก แต่พอฤทธิ์เหล้าขึ้น เขาก็วางความกังวลไว้ชั่วคราว ไม่คิดเรื่องชิงไหวชิงพริบใดๆ เห็นวัตถุดิบหลากชนิดวางเรียงอยู่บนโต๊ะ บวกกับท้องเริ่มหิว ลวี่หมิงเลยยกกระทะตั้งเตา ใส่น้ำมัน ผัดไปเพลินๆ อยู่ในพื้นที่ส่วนตัวของตัวเอง

ได้ยินเสียงเครื่องดูดควันทำงานจากห้องข้างๆ อาจารย์หวงที่เดิมยังแอบกังวลนิดๆ ก็พออกพอใจที่บททดสอบความเชื่อฟังของตัวเองสำเร็จอีกครั้ง จากนั้นก็พลิกตัว แล้วคราวนี้ก็หลับสนิทจริงๆ

ในครัวไม่ได้ตั้งกล้องประจำจุดไว้ PD ที่คอยสุ่มตรวจจึงมาประจำที่หน้าต่างเพื่อถ่ายทำ

ไม่มีใครคิดมาก่อนว่าไอดอลท็อปที่กำลังมีดราม่าไม่หยุดและเพิ่งบ้านแตก จะลงมือล้างวัตถุดิบอย่างตั้งใจจริงจังขนาดนี้

[เลียหมิงทำอาหารเป็นจริงดิ?]

[ตามแชตที่หลุดมาในเน็ต เขามักจะวิ่งไปกองถ่ายเอาข้าวไปให้เจิ้งเจี่ยบ่อยๆ แถมเจิ้งเจี่ยก็ไม่เคยบอกว่าอาหารที่เขาทำมันไม่อร่อย เป็นไปได้สูงว่าเจ้าตัวฝีมือไม่ธรรมดาจริงๆ]

[เลียจนสุดท้ายก็ไม่ได้อะไรสักอย่าง!]

[ทำอาหารเป็นแล้วไง? คนที่มีบุคลิกแบบชอบเอาใจนี่น่ากลัวสุดละ ภายนอกดูซื่อๆ ใจดี แต่จริงๆ แล้วความอยากคุมคนอื่นโคตรแรง ตอนยังไม่ได้ก็ยอมต่ำเตี้ยเรี่ยดิน พอได้มาแล้ว แค่ขัดใจนิดหน่อยก็อย่างเบาก็ตะโกนด่า อย่างหนักก็ลงไม้ลงมือ เอาเป็นว่าดีแล้วที่เจิ้งเจี่ยเลิกไว!]

[เขาเปิดเหล้าขาวจะทำอะไรเนี่ย ไลฟ์อยู่ยังกล้าซดเองก่อนเหรอ?]

[น่าจะไม่ใช่นะ วัฒนธรรมการทำอาหารบางเมนูซุปหรือซอสเขาต้องใช้เหล้าขาวช่วยปรุง เคี่ยวออกมาแล้วรสจะใสสะอาดมาก เอาไปใช้กับไส้ใหญ่เก้าชั้นได้ ช่วยตัดความเลี่ยนของไส้ใหญ่เอง]

[หรือว่าเขาจะเป็นอัจฉริยะด้านทำอาหารจริงๆ?]

[@เหล่าผู้ใหญ่บ้าน จ่ายตังค์ด้วย!]

[……]

PD เหลือบดูคอมเมนต์บนจอแล้วค่อยโล่งใจ จากนั้นก็หอบกล้องออกจากหลังครัว หมุนเลนส์ไปหากลุ่มหนุ่มกระแสแรงที่กำลังกระเด้งบาสกันอยู่ในลานบ้านด้านนอก

หลังครัว

ลวี่หมิงล้างผิวไส้ใหญ่ตรงอ่างให้สะอาดเสร็จ ก็โยนพรืดลงหม้อแรงดัน ทิ้งให้ ‘สิ่งปนเปื้อน’ ที่ติดอยู่ตามผนังด้านในของไส้ใหญ่เคี่ยวไปกับน้ำซุปให้เข้าเนื้อ…

แล้วเขาก็เริ่มทำหมูสามรส

ลวี่หมิงที่เริ่มกรึ่มยกขวดเหล้า กระดกหนึ่งคำ แล้วอีกมือก็คนเครื่องปรุงคลุกเคล้ากับวัตถุดิบ

สายตาเขาเลื่อนลอย แอลกอฮอล์ที่กำลังหมักหมมทำให้รู้สึกล่องลอย พอเห็นโถใบเล็กสองใบที่ใส่เม็ดสีขาววางอยู่ตรงหน้า ลวี่หมิงก็ช้อนเกลือจากโถขึ้นมาราว 250 กรัมในทีเดียว ก่อนจะเทครอบปิดหน้ากระทะไป

เคราะห์ดีที่ PD เดินออกไปแล้ว ไม่มีใครถ่ายหลังครัว

ถ้าใครได้เห็นภาพในกระทะล่ะก็ มีหวังคางค้างแน่นอน!

พอยิ่งดื่มก็ยิ่งคึก ระหว่างรอ ‘หมูสามรส’ เขาก็ไปจุดเตาอีกฝั่ง ทำ ‘หมูสามชั้นนึ่งกับผักกาดแห้ง’ ต่อทันที แต่กลัวว่าใส่เกลือน้อยไปจะทำให้รสไม่ถึงใจ เลยคว้าโอ่งเครื่องปรุงที่เต็มเอ่อ ตั้งท่าจะเทลงหม้อแบบไม่ยั้ง

ทางฝั่งหมูสามรสในกระทะ ‘แกร๊กๆ’ เกลือกระเด็นแตกกระจาย!

ลวี่หมิงรีบวางของ หยิบตะหลิวไปคน แต่ด้วยความลน โอ่งเครื่องปรุงที่อย่างน้อยๆ ใส่ของอยู่ไม่ต่ำกว่า 1.5 กิโลกรัมกลับคว่ำพรืดลงไปในกระทะ!

ลวี่หมิงสะดุ้งโหยง รีบล้วงโอ่งเครื่องปรุงออกจากกระทะแบบลนลาน

พอเห็นโอ่งว่างเปล่า กับเม็ดสีขาวที่ท่วมอยู่ครึ่งกระทะ เขาก็ชะงักไป ครุ่นคิดขึ้นมาทันที

ไม่รู้เพราะฤทธิ์เหล้าหรือเปล่า มองยังไงๆ ก็รู้สึกว่าเกลือในกระทะมันเม็ดใหญ่กว่าที่จำได้เยอะ

อาจจะเพราะบ้านเห็ดใช้เกลือคุณภาพดีกระมัง!

ระหว่างคิดอยู่ ฝาบนหม้อแรงดันก็พ่นไอน้ำแรงขึ้นเรื่อยๆ

ลวี่หมิงไม่สนอะไรอีกแล้ว คว้าตะหลิวผัดให้เข้าเนื้อ!

อย่างที่ว่า ผู้ใหญ่กินเกลือยังมากกว่าข้าวที่วัยรุ่นกินเสียอีก ถึงตัวเขาจะดิ่ง แต่น้องๆ ข้างนอกยังมีอนาคตรุ่งโรจน์ กินเกลือเยอะหน่อยก็ไม่เห็นจะเสียหาย!

ลวี่หมิงง่วนอยู่ในครัวรวมๆ ตั้งสองชั่วโมงครึ่ง

พอเขายกอาหารเต็มโต๊ะออกมาวางบนโต๊ะอาหาร หลี่ชางเฟิงกับอู๋เชียนที่ท้องร้องจ๊อกอยู่แล้วก็หยิบเก้าอี้ตัวเล็กๆ เตรียมตะลุยทันที!

แม้แต่อาจารย์หวงที่งีบไปพักใหญ่ก็ยังตามกลิ่นออกมาเลย

...

พวกคำ ‘กู’ ‘มึง’ ต้นฉบับจีนเขามาหยาบๆ แบบนี้เลย ผมแปลตรงตามต้นฉบับเลยนะครับ